Porodična čitulja koju Dragutin Vukojević izgovara već 31 godinu. Sinove i suprugu, ubiše mu neprijatelji 18. septembra 1995. godine, kada su hrvatske snage napale područje Novog Grada. Dragutinu je ostao život koji mora da živi bez njih. A seća se kako je bilo pre. Seća se Gordane koju je upoznao u Dobrljinu, njihovog stana, života koji su zajedno gradili, a onda i Miloša i Danijela, očev ponos.
Bio sam zadovoljan svojim životom i svojom suprugom i dva sina. Jer imati sinove — to je bilo bogatstvo.
Dragutin je odrastao sa porodičnim sećanjem na stradanje iz Drugog svjetskog rata, kada su ustaše ubile baku, očevu majku. Zato, se nije dvoumio da li treba da brani porodicu kada je počeo Odbrambeno–otadžbinski rat. Kao dobrovoljac, priključio se Vojsci Republike Srpske. I kobni 18. septembar 1995. godine zatiče ga na frontu. Supruga Gordana i dečaci, taj dan vraćali su se od njenih roditelja iz Jošave i krenuli su ka Blagaju, na putnički voz koji je saobraćao Prijedor – Dobrljin, prema Ravnicama kod Novog Grada gde su živjeli. Međutim, već je počeo napad hrvatskih snaga na Novi Grad i voz nije saobraćao. Ne znajući šta se dešava, majka i sinovi, krenuli su peške prema Novom Gradu, kada ih je sustigao Božo Maksimović i povezao svojim automobilom. Sa njim je bilo i njegovo dete. Na putu prema Novom Gradu, u naselju Tunjica, na njih je otvorena vatra.
IZVOR: FB / Memorijalni centar Republike Srpske
Dragutin je za Memorijalni centar svedočio:
On je za to vreme bio na frontu. Nije znao. Njegovi saborci jesu. Tri dana kasnije, ne govoreći mu zašto, dovezli su ga pred kuću. A onda se prolomio vapaj – „Duda, nemaš porodice“.
Ostao je sam. Tuga i tišina ispuniše dušu. U neprebolu, priznaje, odao se alkoholu. Ni to nije pomoglo.
- priča Dragutin, koji u snove priziva svoje najmilije, ali ni tu ih nema. Pamti ih, pamti kakvi su bili njegovi sinovi.
- zaključuje otac poveravajući svoju priču Memorijalnom centru Repubike Srpske, da se sačuva i nikad ne zaboravi.
Svedočanstvo Dragutina Vukojevića jedno je od desetine dokumentovanih u Novom Gradu, u saradnji sa Republičkom organizacijom porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila i Opštinskom organizacijom Novi Grad. Sve porodice sa ovog lokaliteta koje žele da ostave svjedočanstvo o članovima koje su izgubile, mogu da se jave u Organizaciju porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Novi Grad i predsednici Mariji Lajšić na broj telefona 052 753 250.
Memorijalni centar Republike Srpske poziva sve koji su izgubili članove porodice ili su preživeli stradanja da podijele svoja svjedočenja, kako bi sećanje na žrtve bilo trajno sačuvano. Svi koji žele da ostave svoje svedočenje mogu nas kontaktirati putem imejl adrese: kontakt@mcrs.vladars.rs ili na broj telefona: 051/222-999.
Autor: redportal.rs
