Prve moderne Olimpijske igre održane u Atini 1896. godine ostale su zlatnim slovima upisane u srpsku sportsku istoriju zahvaljujući neverovatnom Momčilu Tapavici. Ovaj rođeni Nadaljčanin i student arhitekture u Budimpešti bio je jedini slovenski sportista na ovom istorijskom takmičenju. Iako je usled tadašnjih geopolitičkih prilika zvanično nastupao pod zastavom Ugarske, Tapavica je ponosno predstavljao svoj narod i postao prvi Srbin u istoriji koji se okitio olimpijskim odličjem, utirući put budućim generacijama naših sportista na najvećoj svetskoj smotri. Olimpijadi je prisustvovao i tadašnji kralj Srbije Aleksandar Obrenović.
Na terenima u Atini, Tapavica je demonstrirao vanserijski talenat i čeličnu volju osvojivši bronzanu medalju u tenisu. Ono što njegov uspeh čini još fascinantnijim jeste činjenica da je bio istinski heroj svestranosti i jedan od poslednjih autentičnih gladijatora starog kova. Pored belog sporta, on se na istim Igrama takmičio u rvanju grčko-rimskim stilom, gde je zauzeo četvrto mesto, kao i u dizanju tegova. Nažalost, teška povreda ramena tokom dizanja tereta sprečila ga je da ostvari još bolji plasman i pokaže svoj maksimum u atletskim disciplinama za koje je takođe bio prijavljen.
Nakon što je njegovo ime zauvek upisano u sportske anale, ovaj svestrani Novosađanin se okrenuo svojoj drugoj velikoj ljubavi i profesiji arhitekturi. Njegov talenat i vizija ostavili su neizbrisiv trag u srpskoj kulturi i urbanizmu, a njegovo najznačajnije zaveštanje jeste monumentalno zdanje Matice srpske u Novom Sadu koje je sam projektovao. Momčilo Tapavica je tako ostao upamćen ne samo kao vrhunski atleta koji je teniskim reketom ispisao istoriju, već i kao intelektualac čija dela i danas ponosno stoje kao svedočanstvo jednog blistavog života.
Autor: redportal.rs
