Dok se zaposleni širom sveta suočavaju sa rastom troškova života, pojedine države i dalje se izdvajaju po izuzetno visokim zaradama. Najnoviji podaci Organizacije za ekonomsku saradnju i razvoj (OECD) pokazuju u kojim razvijenim ekonomijama zaposleni imaju najveće prosečne plate.
Visina zarade jedan je od najvažnijih pokazatelja životnog standarda, ali razlike između država mogu biti ogromne. Dok se u pojedinim zemljama prosečna godišnja plata meri desetinama hiljada dolara, u najrazvijenijim ekonomijama ona prelazi i 100.000 dolara, kada se obračunava prema paritetu kupovne moći.
Prema podacima iz izveštaja Taxing Wages 2026, koji se odnose na 2025. godinu, na vrhu liste država članica OECD-a nalazi se Švajcarska, sa prosečnom godišnjom bruto zaradom od 106.532 dolara, izraženom prema paritetu kupovne moći (PPP).
To je približno 8.878 dolara mesečno, ali je važno naglasiti da je reč o uporedivoj vrednosti zarade, a ne o iznosu koji zaposleni doslovno primaju u američkim dolarima.
Koje zemlje imaju najveće plate?
Prema podacima OECD-a za 2025. godinu, deset država sa najvišim prosečnim godišnjim bruto zaradama, izraženim u dolarima prema paritetu kupovne moći, jesu:
Švajcarska – 106.532 dolara
Nemačka – 93.985 dolara
Luksemburg – 93.203 dolara
Holandija – 92.905 dolara
Danska – 88.454 dolara
Norveška – 87.722 dolara
Belgija – 87.530 dolara
Austrija – 86.370 dolara
Island – 83.563 dolara
Velika Britanija – 82.329 dolara
Ovi podaci pokazuju da evropske države dominiraju vrhom liste OECD-a, pri čemu Švajcarska ima primetnu prednost u odnosu na ostale zemlje.
Zašto su plate u Švajcarskoj toliko visoke?
Švajcarska je poznata po razvijenom finansijskom sektoru, farmaceutskoj industriji, visokotehnološkim kompanijama i velikom broju visokokvalifikovanih radnih mesta.
Njena ekonomija oslanja se na delatnosti koje stvaraju visoku dodatnu vrednost, što doprinosi i visokim zaradama.
Međutim, Švajcarska je istovremeno jedna od najskupljih evropskih država. Stanovanje, zdravstveno osiguranje i svakodnevni život predstavljaju značajne izdatke za domaćinstva, zbog čega visoka plata ne znači automatski i proporcionalno veću ušteđevinu.
Koliko zaposlenima zaista ostaje od plate?
Posebno važna razlika postoji između bruto i neto zarade, odnosno iznosa koji zaposlenima ostaje nakon plaćanja poreza i doprinosa.
Prema istom istraživanju OECD-a, prosečna godišnja neto zarada samca bez dece u Švajcarskoj iznosila je 87.303 dolara prema paritetu kupovne moći.
U Nemačkoj, koja zauzima drugo mesto prema bruto zaradi, odgovarajući neto iznos iznosio je 57.634 dolara, dok je u Holandiji dostigao 67.017 dolara.
To pokazuje koliko poreski sistemi mogu uticati na konačni iznos novca kojim radnici raspolažu.
Visoka plata nije jedino merilo dobrog života
Ekonomisti prilikom međunarodnih poređenja ne posmatraju samo nominalne iznose zarada, već i kupovnu moć stanovništva.
Zbog toga OECD koristi paritet kupovne moći, koji omogućava poređenje plata uz uvažavanje razlika u cenama proizvoda i usluga.
Ipak, čak ni ovako prilagođeni podaci ne daju potpunu sliku životnog standarda. Na to koliko će novca radnik moći da uštedi utiču troškovi stanovanja, prevoza, zdravstvenih usluga, izdržavanje porodice i lične potrošačke navike.
Takođe, prosečna zarada ne znači da većina zaposlenih prima upravo taj iznos, jer visoke plate manjeg broja radnika mogu povećati nacionalni prosek.
Zato pri izboru zemlje za život i rad nije dovoljno posmatrati samo visinu ponuđene plate, već i koliko novca realno ostaje nakon svih obaveznih i životnih troškova.
Izvor: OECD, Taxing Wages 2026, podaci za 2025. godinu. Poređenje obuhvata države članice OECD-a, a ne sve zemlje sveta.
Autor: redportal.rs
