Na današnji dan 1944. godine preminuo je srpski pesnik, prevodilac i književni kritičar Vojislav Ilić Mlađi.
Rodio se 1877. godine u svešteničkoj porodici u selu Oreovica kod Požarevca. Njegov otac Jovan je kasnije bio paroh Crkve Svetog Marka u Beogradu. Iako se često povezuje sa imenjakom Vojislavom Ilićem (1862-1894), koji je takođe bio pesnik i sin Jovana Ilića, njih dvojica nisu bili u srodstvu. Iz poštovanja prema starijem kolegi, Vojislav Ilić je svom imenu dodao Mlađi.
Završio je gimnaziju u Požarevcu i potom beogradsku Veliku školu. Još kao student objavljuje Tuđinski biser, zbirku prevedenih pesama.
Kao sudski pisar radio je po mnogim mestima u Srbiji. U braku sa Darinkom Simonović, drugaricom sa studija, imao je kćerku Juliju koja je preminula u trećem mesecu života. Po povratku sa jednog lečenja, Vojislav je zatekao svoju suprugu u preljubi i ubio je, te u pritvoru proveo pola godine, ali je oslobođen odgovornosti za ubistvo. U drugom braku sa Jovankom Prvanović imao je 8 dece, od kojih je troje preminulo. Jovan Skerlić je smatrao da su upravo ove lične tragedije dovele do toga da Ilić dosegne najveće visine pesništva.
IZVOR: YT / Grčka Info
Posle Prvog svetskog rata, Ilić je bio pomoćnik upravnika Narodne biblioteke i inspektor Ministarstva pravde. Istakao se i u rodoljubivoj poeziji, zbog čega je često pozivan da svoje stihove recituje na prigodnim svečanostima i manifestacijama, među kojima su bile i sahrane vojvoda Radomira Putnika i Živojina Mišića.
Njegovi stihovi pobedili su na konkursu za opljemenjivanje zidova memorijala na Srpskom vojničkom groblju u Solunu. Kada je zapao u finansijske probleme, diskretno mu je pomogao Mihajlo Pupin, otkupivši nekoliko stotina primeraka njegovih knjiga.
Ilić je preminuo 1944. godine i sahranjen je na Novom groblju u Beogradu. Zbog nacionalnih i rojalističkih motiva u njegovim stihovima, bio je zabranjen u komunističkoj Jugoslaviji.
Autor: redportal.rs
