Naučnici su razvili izuzetno mali uređaj koji bi jednog dana mogao da omogući saniranje unutrašnjih povreda bez klasične operacije. Reč je o bioprinteru veličine tablete koji se proguta, a zatim usmerava kroz telo kako bi na oštećeno tkivo naneo specijalni materijal napravljen od „žive“ bio-mastila.
Ova neobična tehnologija nastala je u Laboratoriji za napredne tehnologije izrade pri Federalnoj politehničkoj školi u Lozani, poznatoj kao EPFL. Ideja se oslanja na razvoj takozvanih autonomnih medicinskih uređaja koji mogu da obavljaju zadatke unutar organizma bez kablova ili drugih fizičkih veza sa spoljašnjim uređajima.
Vođa laboratorije Vivek Subramanijan navodi da bi spajanjem principa bioprintera koji funkcionišu direktno na mestu povrede sa tehnologijom pametnih kapsula mogla da nastane potpuno nova vrsta medicinskog uređaja – minijaturni bioprinter koji pacijent može da proguta.
Jedna od najzanimljivijih mogućnosti jeste njegova primena kod povreda mekih tkiva u digestivnom traktu. Čirevi i unutrašnja krvarenja danas u pojedinim slučajevima zahtevaju hiruršku intervenciju, dok bi ovakav sistem potencijalno mogao da omogući mnogo manje invazivan način njihovog tretiranja.
Bioprinting funkcioniše po principu sličnom 3D štampi, samo što se umesto klasičnog mastila koristi biokompatibilni materijal. On služi kao svojevrsna potporna struktura na kojoj organizam može da formira novo tkivo.
Međutim, ono što ovaj izum čini posebno neobičnim jeste njegova veličina. Istraživači ga više porede sa hemijskom olovkom nego sa pravim štampačem. U unutrašnjosti se nalazi rezervoar sa bio-mastilom i mehanizam sa oprugom koji omogućava njegovo izbacivanje na željeno mesto.
Materijal se nanosi direktno preko povređene površine, poput zaštitnog sloja. Na taj način mogao bi da zaštiti oštećeno područje i stvori povoljnije uslove za regeneraciju. Najveći izazov predstavlja precizno pozicioniranje uređaja, jer je upravljanje minijaturnim medicinskim sistemima znatno komplikovanije kada dođu u kontakt sa zidovima organa.
Uređaj, čiji je puni naziv Magnetic Endoluminal Deposition System, odnosno MEDS, nema ugrađenu elektroniku. Nakon gutanja, njegovo kretanje može da se prati spolja. Kada kapsula stigne do odgovarajućeg mesta, near-infracrveni laser usmeren sa spoljne strane tela može da aktivira oslobađanje bio-mastila. Takva svetlost može da prodre kroz telesno tkivo bez izazivanja oštećenja.
Kontrola kapsule ostvaruje se pomoću magneta postavljenog na robotsku ruku. Spoljašnji magnet omogućava istraživačima da menjaju njen pravac kretanja i precizno je usmeravaju kroz telo. Isti princip koristi se i prilikom njenog uklanjanja – uređaj se vodi nazad do mesta sa kog može da bude izvučen kroz usta.
Prvi eksperimenti sprovedeni su u laboratorijskim uslovima, gde su istraživači simulirali čireve na želucu i unutrašnja krvarenja. Rezultati su bili ohrabrujući. Nakon toga usledila su ispitivanja na životinjama, konkretno na zečevima, tokom kojih je potvrđeno da je kapsulu moguće kontrolisati i da bio-mastilo može da bude precizno naneto na predviđenu površinu.
Sanđaj Manoharan, prvi autor istraživanja i doktorand, istakao je da je u kontrolisanim laboratorijskim eksperimentima bio-mastilo koje sadrži ćelije zadržalo svoju strukturu duže od 16 dana. To otvara mogućnost da se uređaj u budućnosti koristi i kao svojevrsni mikroskopski bioreaktor sposoban da oslobađa faktore rasta i privlači nove ćelije koje učestvuju u zarastanju rana.
Ipak, tehnologija je još u eksperimentalnoj fazi i biće potrebna dodatna istraživanja pre nego što bi mogla da se primenjuje kod ljudi. Naučnici planiraju da ispitaju njenu upotrebu i na drugim vrstama tkiva, uključujući krvne sudove i potrbušnicu, membranu koja oblaže unutrašnjost trbušne duplje.
Ako dalji eksperimenti potvrde dosadašnje rezultate, mala kapsula koja se proguta, samostalno pronađe put do oštećenog tkiva i tamo ga „odštampa“ mogla bi da postane jedan od najneobičnijih primera budućnosti regenerativne medicine.
Reakcije STRANIH MEDIJA na sahranu GENERALU MLADIĆU 📺📻
Autor: redportal.rs
